10/5/2007
Papatya Tarlası
Bir papatya tarlası düşün.İlkbahar ayı.Ve sen onun yanında geçen yolda yürüyorsun.Ve o papatya tarlasında bir papatya dikkatini çeker.Binlercesinden biridir ama sen onun yanına gidersin.Onda seni çeken birşeyler vardır.O papatyayı olduğu yerden koparırsın..Sadece senin olsun istersin.Sadece senin..Öleceğini düşünmeden ve gidersin o tarladan.İçindeki şiddetin durduramadığı bir bencillik ama bir o kadar güzel ve hapsedicidi.TUTKU bu olsa gerek! Yine o tarlanın kenarındaki yolda yürüyorsundur.Yine milyonlarcası arasında bir tanesi seni çeker.Yaklaşırsın yanına.Gözlerin başkasını görmez olur o an.Onun için birşeyler yapmak istersin.Dokunmak istersin.Dokunamazsın,orada onunla ölmek istersin.Ama hafiften bir rüzgar eser ve bir başka güzel çiçek kokusu gelir burnuna.Dayanamazsın onun kokusuna.Unutturur herşeyi bir anda ve o kokunun geldiği yöne gidersin.Diğer papatya orada kalmıştır.Yüreğinin bir kenarında.Paylaşılmamış birçok şey.Unutulmaz belki ama geri de dönülmez ona.AŞK bu olsa gerek! Yine o yoldasın.Papatya tarlasının yanında geçen..Ve yine bir papatya milyonlarcasının içinden sei çeker.Gidersin yanına.Orada kalakalırsın.O hiç ölmesin diye herşeyi yaparsın.Büyün gücünle onun yanında olmak istersin.Oradan seni koparacak bir güç bulunmadığına inanırsın.Ve orada onunla birlikte kalırsın.SEVGİ bu olsa gerek!